“Μου λείπει ο τρόπος που έβλεπα τον κόσμο πριν μάθω πολλά γι’ αυτόν…”
Μεγαλώνοντας χωρίς άμυνες
Κάποτε, βλέπαμε τον κόσμο με μάτια καθαρά. Πριν η εμπειρία γίνει βάρος και η γνώση γίνει άμυνα. Πριν μάθουμε τι σημαίνει να κρατιέσαι πίσω. Τότε που η ζωή ήταν χαρά, ήταν παιχνίδι, και κάθε ηλιοβασίλεμα απλώς μια αφορμή για χαμόγελο.
Η παιδική ηλικία είναι κάτι παραπάνω από μια φάση ζωής. Είναι η ρίζα της ψυχικής μας ισορροπίας, το θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίζεται όλη η ενήλικη ύπαρξή μας. Όταν το παιδί μπορεί να εκφράσει την αθωότητά του σε ένα περιβάλλον που το αγκαλιάζει χωρίς όρους, τότε χτίζει μέσα του εμπιστοσύνη- στον εαυτό του, στους άλλους, στον κόσμο.
Δεν είναι μόνο τα γέλια, τα παιχνίδια και τα παραμύθια που χτίζουν την παιδική ηλικία, αλλά το βλέμμα των μεγάλων. Ένα βλέμμα που λέει: “είσαι εντάξει εδώ”. Όταν το παιδί νιώθει αυτή την ασφάλεια, δεν χρειάζεται να προστατευτεί από τη ζωή. Τη ζει. Την εξερευνά. Την εμπιστεύεται.
Αυτά τα παιδιά δεν μεγαλώνουν θυμωμένα. Δεν κουβαλούν άγχος για το αύριο. Γιατί έχουν ζήσει το παρόν με πληρότητα, χωρίς να νιώθουν ότι πρέπει να κρύψουν τον αυθορμητισμό ή την τρυφερότητά τους.
Κάθε μέρα, κάθε στιγμή που προσφέρουμε σε ένα παιδί χώρο να είναι ο εαυτός του, χτίζουμε έναν αυριανό ενήλικα που δεν χρειάζεται να γιατρέψει πληγές για να προχωρήσει. Χτίζουμε έναν κόσμο πιο απλό, πιο αυθεντικό, πιο ανθρώπινο.
Η παιδικότητα δεν είναι κάτι που “ξεπερνάμε”. Είναι κάτι που έχουμε ανάγκη να διατηρήσουμε. Είναι η εσωτερική μας φωνή που λέει: “υπάρχει ακόμα ομορφιά στον κόσμο, αρκεί να μην τον κοιτάς μόνο με τα μάτια του φόβου”.
Ας θυμηθούμε όλοι τον τρόπο που βλέπαμε τον κόσμο πριν μάθουμε πολλά γι’ αυτόν. Κι ας γίνουμε οι ενήλικες που δεν θα ξεριζώσουν αυτή τη ματιά από τα παιδιά γύρω μας.
Σύνταξη: Μαρία Βερίγου, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεύτρια, Ειδική Παιδαγωγός
Επιμέλεια: Η ομάδα του Teach & Treat
